Karadeniz akıyor durmadan, deli hasret, deli hasret, oğlum, sana sesleniyorum, işitiyor musun? Memet!. Memet!

Şu Yama'da uyumanın yolu yok, gülüm, şu Varna'da, Bor Oteli' nde.

Varna'da bu yaz günü, çok hasta, çok muhacir şair için bile, bütün büyük laflardan uzak bir bahtiyarlık - yaşamak ...

Yanıp tutuştu yürek.

En iyisi ağaçlar, ağaçlar anılardan uzun yaşar. . . Git orda en yaşlı kestanenin altına otur bir gün. Her şeyi unut, ayrılığımızı bile, sade beni düşün ...

Sade seni düşündüm kestanenin altında, sade seni, yani Memed'i sade seninle Memed'i, yani memleketi ...

Çok yorgunum, beni bekleme kaptan. Seyir defterini başkası yazsın. Kubbeli, çınarlı mavi bir liman. Beni o limana çıkaramazsın ...

Mektubunda : "Unuttum her şeyi," diyor. Kahırlarından başka unutacak şeyi yok.

Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda. Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında

Beni ne bir kara haber bekliyor evde, ne rakı ziyafeti. Beni ayrılık bekliyor. Yürüyorum ayrılığa korkusuz ve kedersiz.