Ne kör bağırsakta, ne de böbrekte sorun; hayatta... ve ölmekte.

Kendisine ait ne evi ne de toprağı olan kundura, ailesini ayakkabı dikerek geçindirirdi. Emek ucuz, ekmekse pahalıydı.

"Simon" "Ne?!" "Biz herşeyimi paylaşıyoruz da neden kimse bize birşey vermiyor?" Simon ne cevap vereceğini bilemedi, "Sonra konuşuruz," dedi ve arkasını dönüp uykuya daldı.

"Gerçekte ben ancak kalbime, duygularıma dayanarak yasayabilirim. Sizler ise ilkelerinize dayanarak yaşıyorsunuz."

Tam yarım asır boyunca mutluluğu aradık ve zengin olduğumuz müddetçe onu bulamadık. Ne zaman ki hiçbir şeyimiz kalmadı ve işçi olarak çalışmaya başladık, öyle mutlu olduk ki başka hiçbir şey istemez olduk..

"Hayatını güzelleştirmenin yolu seni diğer canlılardan ayıran sınırları aradan kaldırmaktır. Her canlıyı kendin bilip onu seveceksin. Başkalarının hayatına son vermek senin işin değil. Hayatını sonlandırdığın her canlı gözünün önünden kaybolsa da bu onun yok olduğu anlamına gelmez. Sen başkalarının hayatını kısaltmakla kendi hayatını uzatacağını mı sanıyorsun..? Bil ki; sen bunu yapmaya kadir değilsin. Hayat içinde mekan ve zaman anlayışı yoktur. Hayatın anlamı onun süresinde değil. Bazen çok kısa süren hayatlar uzun süren birçok hayattan daha anlamlı olabilir...

"Senin ümitsizlik batağına saplanmanın nedeni ne biliyor musun..? Sen kendi mutluluğun için yaşamak istiyorsun." "Peki İnsan başka ne için yaşar ki..?"

... çünkü insanlar kendi çalıştıklarıyla yaşamayı bıraktılar ve başkalarının emeğine muhtaç duruma geldiler. Eskiden insanlar Tanrı' nın kanunlarına göre yaşıyorlardı. Kendilerinin olanla yetiniyor, başkalarının ürettiklerine göz dikmiyorlardı.

"Dünyada paradan gelen günahlar, suçlar başka hiçbir şeyden gelmemiştir..."

Şunu öğrendim ki insan kendi çabasıyla değil, sevgiyle yaşar.