Altı yaşına basmış her akıllı oğlan sosyalistti. O yaşta insan yemle dolu bir oltanın ucundaki iğneyi göremez. S.58

Pencerelerde zambak saksıları durduğu sürece İngiltere'de devrim mevrim olamazdı. S. 59

Paran yoksa, hayatın uzun bir hiçesayılmalar zincirinden ibaretti. S. 86

Bugün yaşadığımız hayat! Hayat değil bu, kokuşmuşluk, hayat içinde ölüm. Şu uğursuz evlere bak ve içinde yaşayan anlamsız insanlara bak! Bazen hepimizin birer ceset olduğunu düşünüyorum. Kokuşmakta olan cesetler. S. 107

(.) haftada yirmi beş şilin kirayla yedi kişi bir odada kalan işsizler ne haldeydi? Dünyada böyle yaşayan insanlar varken, kimin cebinde kağıt sterlinler ve çek defterleriyle dolaşmaya hakkı vardı? S. 114

Bilinçleninceye kadar asla başkaldırmayacaklar, ama başkaldırmadıkça da bilinçlenemezler.

Ve işin asıl korkunç yanı, farklı düşündüğünüz için sizi öldürecek olmaları değil, haklı olabilecekleriydi.

"Saflıktan tiksiniyorum, iyilikten tiksiniyorum! Erdem diye bir şey olmasın istiyorum. Herkes dipten doruğa yozlaşsın istiyorum."

Küçük kurallara uyarsan, büyük kuralları çiğneyebilirdin.

Aklı olan, hem kuralları çiğner hem de hayatta kalırdı.