İnsanın başkalarına söyledikleri kendi duymak istedikleridir. Sevmesi, sevilmeyi istediği biçimdedir.

Haykırmak istediğim çok şey var. Büyük kayıplar yıkacak değil bizi. Açıkça birbirimizle konuşamıyorsak ben ağlamak, bağırarak ağlamak için bahçenin yeşillikleri gerisindeki odama geçiyorsam, biliyor musun, ne güzel ağıtlar içinde uyuyakalamamak?

Aranızda dolaşmak için giyiniyorum, hem de iyi giyiniyorum. İyi giyinene iyi değer verdiğiniz için.

"Ben, İstanbul'dan uzaklaşmaya çalışırken her şey İstanbul'u çağrıştırıyor."

"Şİmdi, mısır tarlaları arasındaTorino yönünde trenle ilerlerken, çeşitli ülkeleri ardımda bıraktığımda, bireysellliğe olan inancım giderek daha da güçleniyor."

Biraz daha bekle, Yakında sen de gömüleceksin sessizliğe...

Karşıma çıkan her şey yetersiz.Soluduğum her şey yetersiz.Dalgalar,odalar,mekanlar,sevgiler yetersiz.Suların tadı yetersiz.Günlerin uzunluğu yetersiz.Haftaların günleri yetersiz

Yaşamın sonu hiçbir zaman bana ırak gözükmedi.Her yüzde,her solukta,her büyüyende, her yaşlananda, her sarılmada, her sabahta gördüm yaşamın sonunu.

"... Belki de insanların birbirlerine duygularını salt anlatmalari olanaksız. Ben çok açık konuşmaya çalışıyorum. Sonsuz bir bağımsızlık, sonsuz bir özgürlük duyduğum için. Bu duygularım zamanları da, ülkeleri de, kentleri de aşıyor..."

"... Bütün büyük olayları güncel olaylar gibi algılamaya koşullandirildik. Evimizin kapısı kırılabilir. Silahlar üzerimize dayanabilir. Bunlar günlük olay. Neresinden tutacağız bu ülke üzerine kabus gibi çöken yaşamı."