Yaşamımız bizimdir. Dünya bugün olduğu yere Ulaşıncaya kadar çok uzun zaman geçti çok güç harcadı, ve biz elimizden geldiği kadar kendimizi Buna en iyi biçimde hazırladık en kusursuz şekilde olmadı ama üstesinden geldik. Ve yine de eksik bir şey var her zaman eksik bir şey vardir ve bu gece burada bunun için toplandık. Böylece varoluş nedenimizi bir an için birbirimize yardım edebiliriz

İdeal toplumu oluşturmak için biraraya gelen, vücutlarında ki takılar ve uzerlerindeki giysilerin ötesinde haklarında hiçbir şey bilmediğim bir grup insan. Değerleri neydi? Yaşam hakkında ne düşünüyorlardı? Nasıl para kazanıyorlar di? Hayalleri var mıydı? Bütün bunlar neler olacağını tamamen bildiğim bir sonraki akşam gitmem gereken yemekten çok daha ilginçti. Bunun votka yüzünden olduğuna kendimi inandirmistim ama kendimi özgür hissediyordum geçmişim giderek daha da uzaklaşıyor du. Sadece şu an vardı, içgüdü; zahir yok olmuştu.

Bir düşü gerçekleştirme olasılığı yaşamı ilginclestiriyor.

"Mutluluğun gizi dünyanın bütün harikalarını görmektir, ama kaşıktaki iki damla yağı unutmadan."

Para mutluluk getirir. İyi de o zaman, yüksek bir hayat düzeyi sağlayacak parayı kazanan herkesin çalışmayı bırakması gerekirdi. Oysa insanlar o kadar para kazanınca eskisinden de tedirgin bir duruma geliyorlar, her şeyi kaybetmekten korkuyorlar sanki. Paranın parayı çektiği doğru. Yoksulluk mutsuzluk getirebilir ama para ille de mutluluk getirmez.

İnsan her zaman aynı insanları görürse, bunları yaşamının bir parçası saymaya başlar. İyi, ama bu kişiler de bu nedenle, yaşamımızı değiştirmeye kalkışırlar. Bizi görmek istedikleri gibi değilsek hoşnut olmazlar, canları sıkılır. Çünkü, efendim, herkes bizim nasıl yaşamamız gerektiğini elifi elifine bildiğine inanır

Ama bir şey var ki kâinatın ruhunda iz bırakacak: sevgim. Hatalarıma, başkalarının acı çekmesine yol açan kararlarıma, Sevgi diye bir şeyin var olmadığını düşündüğüm anlara rağmen...

"Deli olmak ne demek,bilmiyorum," diye fısıldadı."Ama deli olmadığımı biliyorum.Başarısız bir intihar girişimi benimkisi,hepsi bu." "Kendi dünyasında yaşayan herkes delidir.Şizofrenler,psikopatlar,manyaklar.Yani,başkalarından farklı olanlar." "Yani,senin gibiler mi?" Zedka soruyu duymazdan gelerek devam etti: "Öte yandan bir Einstein var,zaman ile uzamın ayrı şeyler değil bir karışım olduğunu söylüyor.Ya da bir Kristof Kolomb,dünyanın öte ucunda bir uçurum değil başka bir kıta olduğunu ileri sürmüş.Ya da,insanoğlunun Everest'in zirvesine ulaşabileceğine inanan bir Edmond Hillary var.Sonra Beatles,bambaşka bir müzik yarattılar,eski çağlardaki insanlar gibi giyindiler.Bütün bu kişiler ve daha binlercesi hep kendi dünyalarında yaşadılar."

Her şey bir ve tek şeyin belirtisidir.

Her zaman kadınların, erkeklerin ruhunda olup bitenleri anlama konusunda olağanüstü bir yeteneğe sahip olduklarına inanmışımdır. Kadınların hepsi cadıdır.