Sevgiyle bütünleşmeden insanın, ayrılığını fark etmesi utancın kaynağıdır. Bu, aynı zamanda suçluluğun ve huzursuzluğun da kaynağıdır,

Alkole ya da uyuşturucu maddeye sığınarak tek başbaşınalıklarından kaçmayı deneyenler, ayıldıktan sonra daha büyük bir ayrı olma duygusuna kapılırlar.

Birçok kişi, topluma ayak uydurma gereksinmelerinin bile farkına varmamaktadır, Bunlar, kendi özgür düşüncelerini ve eğilimlerini gerçekleştirdikleri, bireyci oldukları ve düşüncelerine kendi başlarına düşünerek ulaştıkları --ve çoğunluğun düşünceleriyle kendi düşüncelerinin aynı olmasının tamamen bir rastlantı olduğu? düşüyle yaşarlar.

«Kim bir yaşam kurtarırsa, tüm dünyayı kurtarmış olur, kim bir yaşamı yok ederse, dünyayı yok etmiş olur.»

Sevgi olmadan insanlık bir gün için bile varolamaz.

Sevgi, kişiyi diğer insanlardan ayıran duvarları yıkan, onu diğerleriyle birleştiren, insanın içindeki etkin bir güçtür,

Sevmek bir eylemdir edilgen bir duygu değil. Bir şeyin «içinde olmaktır» bir şeye «kapılmak» değil.

Vermek almaktan çok daha coşku vericidir.

Çok şeyi olan değil, çok veren zengindir,

Güçsüzlük, sevgi üretememektir.