"Sait Faik Abasıyanık'ın dediği misal: 'Nefes aldığın şehir ne kadar da şanslı... Kim bilir, sesini gökyüzü sanan kuşlar bile vardir.'"

"Fakat gözlerin, evet gözlerin... Insanlığın bütün hüzünleri ve dertleri kirpiklerinin arkasından bana bakıyordu sanki."

"Ey aşk, vallahi seni söylemekten usandık, herkes âşıkken bu devirde.."

"Güzellik, kendi aynasında güzeldir."

"Züleyha, Züleyha olandı. Yusuf'a vardı da Yusuf oldu."

"Sizler, bir insanı ya da bir şeyi kişilikleriniz ona yansıdığı için sevmişsinizdir. Aynı şekilde bir insandan ya da bir şeyden, yine kişilikleriniz ona yansıdığı için nefret etmişsinizdir."

"Leyla derken Mevla'ya hasretmiş sevdam. Ben seviyorsam sen bahanesin, asıl sevdiğim Hakk'tır unutmayasın!"

"Ey sevgili! En sevgili! Hani insaf, hani dostluk? Kimlerle berabersin acep ki beni anmazsın, aramazsın. Sevgilin bensem eğer, niçin bana gelmezsin? Ah! Keşke gölgen olsaydım da ayaklarında sürünseydim!"

"Acaba insanlar aşk diye bir şeyden habersiz olsalardı yine de âşık olabilirler miydi?"

"Kendi içine doğru yolculuğa çıkan geçmişe takılmamalı."