İbrahim akranlarından bambaşkaydı. Efendi, zeki, olgun ve edepliydi. Gençlerin hiçbirinde görülmeyen bir ahlak vardı İbrahim'de.

Yitirdiğin kirlettiğinin arasındadır. Vicdanı Araf olanın ne cennet özlemi olur ne de cehennem endişesi.

Aşk iyidir; çünkü ilahidir;

Allah'a kulluk bir alışkanlık işi değil, aşk işidir.

Bir köşede oturup insanları düşünmeyen, onların dertleriyle dertlenmeyen bizden değildir.

Hüseyin'in kesip koparılan bir kolu Irak çöllerine çakallar yesin diye atılmıştır. O yüzdendir ki o gün bu gün hala Irak topraklarında birlik ve dirlik yoktur.

Erkek adam 3 şeyde belli olur : Savaşta ,aşkta ve sözünde. Hz.Ali

Taş gibi katılaşmış toprak tabiatına sahip olan,dediği dedik çaldığı düdük inatçıların yumuşatılması zaman alan bir işlemdir,
En sert kayalar bile,havanın ,suyun ve rüzgarın etkisiyle zamanın karşı durulmaz değirmenlerinde öğütülüp uğunarak tozlaşıp toprağa karışır.
Taş tabiatta taş olarak değerlidir . Taşın taş olmaklıgı kusur değil hünerdir. Toprak da toprak olarak değerli ve önemlidir.

Ağacın kaderinde yanmak vardır. Bizlerin ecel ölçüsü ateştir. Ve ateş sonrası tertemiz bedenimiz kalır geriye, kül! Oysa bir insanı yakmak, işte o bir ağacın bile kabullenemeyeceği bir durumdur. İnsanın kaderinde yanarak ölmek olmamalı!

Kalabalıklarda yalnızlığı yaşamaktadır İbrahim.
Böylece bir gerçek çıkmıştır ortaya:
''En büyük yalnızlık, anlaşılamamanın verdiği yalnızlıktır.''