Her inancın özelliği ölümün yok etmediği bir anlam vermektir hayata.

İnsanların ışıktan cok karanlığı sevdiğini karanlık işlerle uğraşanların ışıktan nefret edip işleri aydınlığa çıkmasın diye ışığa doğru ilerlemediklerini ANLADIM.

Sonsuz olan Tanrı ile birleşmedir, cennet.

İnsan bildiği şeyi bilmeye Son veremez.

Ölüm, hayattan daha iyi, hayattan kendini kurtarmak gerek.

O zamana değin kafasındaki bütün yapıları alaşağı eden "Niçin?"in karşılığını çoktan bulmuştu: "Tanrı var da onun için. O Tanrı ki, istemezse kimsenin başından tek kıl düşmez." Lev Nikolayeviç Tolstoy [Savaş ve Barış]

Ya bütün hayatım yanılgıdan ibaretse

"O anda Tanrı'nın ilk kelamını hatırladım:"İnsanda ne var öğren?"İnsanda sevgi olduğunu anlamıştım."

"...bütün insanlar kendi başlarına nasıl mutlu olabileceklerine kafa yormakla değil,sırf insanın özünde varolan sevgi sayesinde hayatta kalırlar. "

"Şimdi anlıyorum ki her ne kadar insanlara hayatta kalmalarının sebebi kendi çabalarıymış gibi gözükse de hakikatte onları yaşatan sadece sevgidir.Kim yüreğinde sevgi taşırsa,o sevgi Tanrı'dandır ve Tanrı o kişinin yüreğindedir,çünkü varlığın sebebi sevgidir."