İki muhabbet kuşum. İki kendim varmış maviş anne Biri benmişim, biri mutsuz Ben ölürsem maviş anne, mutsuza kim bakacak?

Birileri mutsuzsa, mutsuzlara nergis yolla, Bir kırmızı battaniye, Onlara bir mutluluk çadırı yolla, Sonra belki, ben de gelirim. Kuşlarımı da bırakayım gitsinler, Dışarıda ölürler mi sence?

İki sigaram kaldı bu gece için, Yüzyıl yetecek çocukluğum, İki muhabbet kuşum, Biraz da ateşim var. Dua ediyorum ateşe, Vazgeçsin diye beni yakmaktan bu gece.

Dünyanın bütün sabahları için iki bilet al maviş anne, Aman umutsuz bir yer olmasın!

İki kendim varmış maviş anne, Biri benmişim biri mutsuz, Ben ölürsem maviş anne, mutsuz için Dünyanın bütün sabahlarına bir bilet al. Ben ölürsem mutsuza iyi bak!

"Birden içimde sevinçli bir gezegen keşfetmiştim.Muhtemelen hayat vardı"

Güzel beyaz bir tay doğururdu her sene hafızam Yorgundu oysa Durmadan, durmadan hatırlamaya koşmaktan.

Yapıştırsam da parçalarını hayatımın Su sızdırıyordu çatlaklarından. S.13 (Ah'lar Ağacı)

Bir zamanlar kendimi Bulunmaz Hint kumaşı sanmıştım. Kaç metredir benim yokluğum? S.16( Ah'lar Ağacı)

Bıçağın ucundaydı insanların hafızası "İnsan unutandır ve insan unutulmaya mahkum olandır." Tanrı şöyle derdi o zaman: Ah! S.19