kırık kalplerle süslü bir sayfaysan camsan saydamsan beni kırarsan simlerimle sevişirim seninle

bu nedenle çiçekli şiirler yazmayı ruhum açısından faydalı buluyorum

ah! dedim sonra ve acilen makas değiştirdim. iç ses, diye söylendim, raydan çıkma bundan sonra.

Karnabahar kızartmıyordu asla Başroldeki kadınlar.

Kaybolmak istemiştim bir zamanlar Beni kimse bulamazdı Tanrı 'nın arkasına saklansam. O kocamandı, en kocamandı o. Bir kız çocuğunun hayalleri kadar.

Dünyanın çıplaklığına bakmaya utanmadan Sonunda ben de alıştım. Ah .. dedim sonra, Ah!

Güzin Ablası kitaplar olan bir kızdım, İçim sıkılmasa o kadar Tek bir satır bile okumazdım.

İç ses, diye söylendim Ve ah dedim sonra, Böyle ah demeyi beli bükük bir ahlat ağacından öğrendim.

Hızlı yaşanan bir hayatın şarkılarıydı salıncaklar.

Ahlat ahların ağacıydı, Yaşlanmaya başlayanların, İtiraf edilememiş aşkların, Evde kalmış kızların. Ahlat ahların ağacıydı, Cezayir nasıl cezaların ülkesiyse, Öyleydi işte. Ve etimoloji Eti'lerden kalma Bir zaman birimiydi yanılmıyorsam. Ve yanılmıyorsam yalnız insanların, Kahvaltı edip ağladıkları pazar sabahları yokmuş o zaman. Mesela o zamanlar Mutsuz olduğunda insanlar, Yok olurmuş bazı dakikalar.