Ama yazgısını yaldızlı çokomel kağıtları gibi
Tırnaklarıyla düzeltemiyor insan.

Ya siz,
Nasıl bilirdiniz çocukluğunuzu ey cemaat?
Nasıldı
Öldürdüğünüz birinin cenaze namazını kılmak?

Bir gecekonduda oturuyor kalbim oysa
Yağmur yağdıkça
Bir gecekondunun damı gibi içine doğru ağlıyor.

Cennete gitmek istedim otostopla,
Cinnete kadardı tüm yollar oysa,

Binlerce ruhu taciz etmiş bir ilk aşk
Tanrım sorarım sana neye yarar ?

Batmaya da razıyım, artık beni anla
Yeter ki sen beni
Hiç yazamayacağım bir romanın kollarına atma.

Çok şey görmüşüm gibi,
Ve çok şey geçmişim gibi başımdan,
Ah..dedim sonra
Ah!

Çocukken şöyle dua ederdim Tanrı'ya:
Tanrım bana hiç erimeyen,
Kırmızı bir bonbon şekeri yolla.
Ve şimdi şöyle dua ediyorum Tanrı'ya:
Olanlar oldu Tanrım
Bütün bu olanların ağırlığından beni kolla!

Bazen sevinirim,
Sevinmek nedense hep yedi yaşında
Ve Ah..dedim sonra,
Ah!