-Peki dünyanın en büyük yalani ne? diye sordu delikanli, şaşkınlık içinde. -Ne mi? Hayatımızın belli bir anında, yaşamımızın denetimini elimizden kaçırırız ve bunun sonucu olarak hayatimizin denetimi yazgının eline gecer.Dünyanın en büyük yalanı budur.

İnsanlar bir yığın acayip seyler söylüyorlar.Bazen, koyunlarla birlikte yasamak cok daha iyi, konuşmaz koyunlar, yiyecek ve su aramaktan başka birşey yapmazlar. Ya da kitaplar, dinlemek isterseniz size ilginç öyküler anlatır. Ama insanlarla konusurken durum başka, oylesine tuhaf şeyler soylerler ki, konusmayi nasıl sürdüreceğinizi bilemezsiniz.

Ağladı.Tanrı adil olmadığı için,kendi düşlerine inanan insanları bu şekilde ödüllendirdiği için ağladı.'Koyunlarımın yanında mutluydum ve mutluluğumu çevremde bulunanlarla paylaşıyordum. Geldiğimi gören insanlar beni iyi karşılıyorlardı. Şimdi kederli ve mutsuzum.Ne yapacağım? Daha katı olacağım ve bir insan bana ihanet ettiği için de artık kimseye güvenmeyeceğim.Kendi hazinemi bulamadığım için gizli hazine bulan herkesten nefret edeceğim. Ve bütün dünyayı kucaklamayacak kadar küçük biri olduğum için, sahip olduğum az bir şeyi her zaman korumaya çalışacağım.'

Sözcüklerin ötesinde bir dil var.

-Peki Mekke'ye neden gitmiyorsunuz diye sordu delikanlı. -Beni hayatta tutan Mekke'dir. Hepsi birbirine benzeyen günlere, raflara dizilmiş şu vazolara,iğrenç bir aşevinde öğle-akşam yemek yemeye katlanacak güç veriyor bana. Düşümü gerçekleştirmekten korkuyorum, çünkü o zaman yaşamak için bir sebebim olmayacak.

Kumullar rüzgarın etkisiyle değişirler,ama çöl hep aynı kalır.Aşkımız da böyle olacak.

Belki de Tanrı,çölü,insanlar hurma ağaçlarını görünce sevinsinler diye yarattı.

Damarlarında akan adrenalini sürekli hissetmek istiyorsun ve onlardan akması gereken tek şeyin kan olması gerektiğini unutuyorsun. 'Önemli şeylerden kacmiyorum. Bana önemli bir şey söyle ' Kitap yazmak. Bunu her zaman yapabilirim. O zaman git ve yap. Sonra, eğer istersen herkes kendi yoluna gider.

Bazen kim olduğumuzu bulmamız için kendimizi kaybetmemiz gerekir.

Aşırı sevgi gösteren insanlardan çekinirim.