Babam bana binlerce defa, "kitaplarımda asla fosforlu kalem kullanma, demiştim." Ama aradığınız şeyi başka türlü nasıl bulabilirdiniz ki?

Kimsenin gelmediği bir parti vermekten daha kötü olan tek şey, korkunç derecede sıkıcı iki insanın katıldığı bir parti vermektir.

"İnsanların bıraktığı izler genellikle yara oluyor."

Ayrıca ağlamanın neredeyse -yani akrabaların filan ölümleri haricinde- önlenebilir olduğunu düşünüyorum: 1. Çok umursama. 2. Sus. Başıma gelen tüm talihsiz olaylar bu iki kuraldan birine uymayı başaramadığım için geldi.

Okuldaki herkesin okul sonrası etkinlikleri var. Benimki eve gitmek.

Bazısının hayatı, bazısının müziği var işte.

Bazı sonsuzlar başka sonsuzlardan büyüktü.

"Son geldiğimizde kendimi çocuk olarak görüyordum, şu ansa iskelet,"

"Ben varken neden sana hayran olan bir toplum peşindesin ki?" diye sordum.

''Korkmuş olmak herkesin sürekli kullandığı bir bahane!''