Bütün yüreğimle o anı yaşıyordum geçmişte kalan bazı hatıralar ruhuma hücum edince gözlerim doldu.

Hoş hayallerle başımızı döndürürken bizi dünyanın en mutlu insanı kılan Tanrı bize nasıl davranıyorsa çocuklara öyle davranmalıyız.

O beni sevmeye başladığından beri kendi gözümde değerim arttı.

Hayır, kalbim o kadar kötü değil! Sadece hassas! Fazlasıyla hassas! Bu da kalbimin kötü olduğunu göstermiyor mu?

Ah kesin olan şu ki mutluluğumuzdan yalnızca kalbimiz sorumlu.

''Bu insan alkolik bu insan deli! Utanın siz ayıklar! Utanın siz akıllılar!''

Zira yalnızca empati kurduğumuz bir konuyla ilgili olarak konuşabilme onuruna sahibiz.

Karmaşık ve aykırı güçlerin labirentinden bir çıkış yolu bulamıyorsa insan ölmeli!

İnsan sonuçta insan.

Bu dünyada birinin diğerini anlaması o kadar kolay bir şey değil.