?Şiirlerin içinden çıkıp gelen kadınlar vardır. Öpse şiir, saçını dağıtsa mısra, gülse kıta olur.?

bir zamanlar meydan okumak isterdim kaç meydanını okudumda bu hayatın yalnızca iki harf ögrendim: A H ah benim nergis kokulu cehaletim... ruj lekeleri bıraktın bardaklarda anlatmak isterdin kendini durmadan bir bardaga bile olsa. ne diyecektin,ne söyleyecektin sairlerin şahı olsan, bir AH'dan baska. bana yıllarca , bunca sözü boşa söylettin AH!

Ölü mavi bir kelebeğim Kuruttum kanatlarımı Mavi bir bilyenin göbeğini öptüm Her dehlize girdim, her sırra erdim. ÇOCUKLAR GİBİ ÖLMEYİ BİLMEDEN ÖLDÜM.

Şimdiden Bir Hatırasın...

Bazen sevinince annem gibi, rengarenk reçeller dizerim kalbimin raflarına..

Tehlikeli sayılmam artık. Kalbimi kalın bir kitabın arasında kuruttu..

İnanın kendimin "Yokluğunda çok kitap okudum"

Ondört yaşındaydı ruhum bayım. Bir mermer masanın soğukluğunda yaşlandı. Protez bacaklar taktılar ruhuma ince ve beyaz Gıcırdaya gıcırdaya dolaştım şehri.

Bazen ölmek istiyorum Beni yeniden doğurman için

Dünya artık bir daha hiç Bir okul çıkışı gibi kokmayacak mı?