ne umutsuz bir halde olmalıydım ki, bana bir ruh bile değil, bir sanal kişi, bir roman karakteri yardıma kalkışıyordu!

İnsan tüm acıları sadece kendi çekiyor zannediyor. Oysa her hayat bir ağır roman.

Aşklarımı büyütemiyordum. Geliştiremiyor,olgunlaştıramıyordum.Hep bir korku vardı içimde. İlişki biraz ciddileşmeye başladığında, ben yan çiziyordum.

Tohumu toprağa atıyor diye, mahsulü bahçıvan mı yapmış oluyor, toprak ana mı? ( syf 162 )

Düşünce saksıda büyüyen bitki gibidir, kökleri hiçbir zaman saksının elverdiğinden fazla gelişmez. ---- Simon Bolivar

... gerçek zenginliğin ,dış dünyanın görkemli vitrinlerinde değil de insanların iç âlemlerinde bulunduğunu öğrenecekti.

Yanlış,ayıp,günah,yasak...Bu kelimeler,sadece sözlüklere aittirler, yaşama değil .

"Eee,kendi yapamadığını bana niye satıyorsun ?" "Lafa bak.Kendim çalamıyorum diye ,piyano dinlemem yasak mı yani ?"

Fazla güç insanı ahlakından da eder, aklından da ( syf 221 )

Her sevginin içeriği farklıdır.