Dans eden bir yıldıza hayat vermek için içinizde kaos olmasi gerekir. -Friedrich Nietzsche

Hayatlarını dolu dolu yaşamış oldukları duygusunu taşıyan, potansiyellerini ve yazgılarını gerçekleştirmiş olan kişiler, ölümle karşılaşınca daha az paniğe kapılıyorlar.

İlk toplantı konusunda korkulu bir bekleyiş içinde olan hastalar (ve yeni terapistler),toplantıda meydana gelen olay sonrasında rahatlarlar.

Yeni oluşmuş bir grubun üyeleri iki görevle karşılaşır. İlk olarak birincil görevlerini, yani gruba amaçlarını yerine getirmede bit yöntem belirlemeleri gerekir. Daha sonraysa gruptaki sosyal ilişkileriyle ilgilenerek kendilerine, birincil görevi başarmanın rahatlığına ilaveten grup üyeliğinden de hoşnutluk kazandıracak uygun bir yer yaratmak durumundadır.

"Psikoterapi literatüründe çoktan klasikleşmiş bir kitap. Kapsamlı, derin ve güzel yazılmış. Temel ilkeler ve özel durumları birbirleriyle bağlantılı ele alışı inanılmaz. Alanında bir usta tarafından yazılmış müthiş bir kılavuz."- Hillel I. Swiller-

Aynı zamanda, üyeler birbirlerine ve gruba değer biçerler.

Terapi gruplarında semptom tanımlama,eski tedavi deneyimleri, ilaçlar ve benzerleri en çok tercih edilen ilk konulardır.

Yeni gruplarda benzerliklerin araştırılması yaygındır.

Grubun birincil ilgi merkezi "iç ya da dış"sa ardından gelen merkez "üst ya da dış"tır. İyi bilinen bir bir grup gelişim teorisi dört evreye işaret eder: oluşturma, saldırma, normların oluşturulması ve hayata geçirme. İkinci evrede-saldırma- grubun uğraşısı, kabullenme, onay, gruba karşı yükümlülük, kabullenilen davranışların tanımlanması yönelim, yapı ve anlam araştırmasında ya da üyelerle lider arasındadır. Her üye yeğlediği ölçüde girişkenlik ve güç oluşturmaya çalışır ve bir denetim hiyerarşisi,toplumsal alt-üst düzeni aşamalı olarak ortaya çıkar.

Terapinin başarılı olabilmesi için karşıt üyelerin, bazı noktalarda dik yönleriyle yüzleşmeleri ve derin bağlılık özlemlerini çözümlemeleri gerekir.