Evlerin bereketi annelerdir.Onlar ölse bile varlıkları unutulmamalıdır. -S 36

Özürlü çocukkların bakılmaları , müzmin hastalığı olanların sürekli himaye edilmeleri en güzel sabır imtihanı , en büyük ecir kaynağidir.

Aile ve ev güler yüz , güzel ahlak , tatlı söz , kadını yalnız borakmama , iştişare ,yumuşaklık , sabır ve sırlarla ayakta durur.

Gözünüzü çelen o renkli boyalarla bezenmiş ortamdan sıyrılabilensin de, bir an düşünebilsen; sen kimsin , nereden nereye gidersin ? Ne kadarsın ve ne kadar olmalıydın ?Bir renk boyanın karşısında kendi rengini soldurmasaydın ne güzel görünecektin ? Ne güzel yaratıldın bir bilebilsen !

Melekler senin peşindedir ; seni kollarlar yaratıldıklarından beri... Göklerin ve yerlerin en mükerremi sensin , insansın.

Senin için kuruldu cennetler , herşey sana hazırlandı. Çoşturuldu ırmakları, büyütüldü ağaçları...Uçsuz bucaksız diyarlar kuruldu sana orada.

Sen genç adam! Büyük ummetin büyük umudu! Cennetler gözünde tütmeden kırpma kirpiklerini sakın !

Ne şanslıyız nede zarardayız.Sadece imtihandayız.İmtihan hep aynıdır.Soruların yerini ve cevap şıklarını değiştirmişler ama soru hep aynıdır : Şeytana uymak veya uymamak.

Camilerden önce evler kıblegâh haline getirilmeli.

Ailenin korunması camilerin korunmasından daha önemli gibi durmaktadır önümüzde.