Kim kimi sevdi? kim kimle yaşıyor ki? Bezik oynuyoruz, rakı içiyoruz Ve konuşmuyoruz gerekmedikçe

Neden buruk bir özlemdir anılar Ve özlem olarak kalacaktır da

Zamanlar geçtikçe neden Mutluluk mahzunluk oluyor fotoğraflarda Acaba Keder mi, acı mı, hüzün mü dünyanın rengi Mahzunluk mu yoksa yaşam Ve doğruyu söyleyen yalnız O mu, Rilke mi Ölümünü içinde taşıyan.

?Evler?den birindeyim, dışarda kar yağıyor Üstüme kar yağıyor. Kalbimin Atışlarında eriyor kar Üşümüyorum, üşümek elimde değil Hiçbir şey elimde değil Sevmek istiyorum, sevemiyorum Çarpıyor birbirine kalbimin kapıları Gülmek istiyorum, gülemiyorum Öne geçiyor acılarımın çizgileri Vermek istiyorum, veremiyorum Geri çekiyor beni tenimin güçlü dokusu Konuşmak istiyorum, konuşamıyorum Kapanıyor büsbütün dudaklarım

Benekli bir örtü çekiyor üstüne dünya Hepimiz kayboluyoruz.

Bana söz vermeliydi biri Sesi uzaklardan gelen Görünmez yıllarla ilgili.

Bakışlarında bir zamandışılık

Unutma, yaşamından iyisin Yaşamın senden iyi Kutsalsın, görkemlisin, kendine verilmişsin.

Yüreğimin gözlerini kapatma O ben ki her şeye daha iyi -bakayım

Sözlerim kendim üstüne Bir uzak yerlere gitmek üstüne Sanki günler tek bir güne birikti Bense çıkmazda kaldım, usandım Çıkmazlarda üstüste Birikmiş ufuklar kadar derindim Ve dedim: elbette deneyeceğim.