"Doğrusu elinizden ne gelir ki Siz dolgun yaşamaya bakın günleri..."

"İşte şu yağmur, işte şu balkon, işte ben. Ben dediğim koskocaman bir oyuk..."

..Ben demiştim, bir gün canımız sıkılacak Bu kadar sıkıntının içinde..

Sürdün dudaklarına gelincikleri, sürdün sürdün İri bir ruj lekesine benzetinceye kadar Sonra da öptün kendini, öptün öptün

İnsan iki kişi olmalı, değil mi En azından iki kişi Sen yalnızsın Yalnızlığın her zamanki ikindisi.

Ve Mutluluk Bir kibrit çöpü ne kadarcık yanarsa.

Bu çocuk beni hiç sevmedi Sevmeyecek. Kim kimi sevdi? Kim kimle yaşıyor ki?

Ah bu nisan yağmurları Hüznünü kaybetmiş çocuklar gibi şaşkın Yağıp bitiyor Bitsin.

Sütten kesilmiş çocuk mudur ki canım Canımı yatıştırdım, susturdum.

İnsanlara uzaklık vurma Ama herkes ki kendisi olsun Sonra herkes kendisi olsun Bir gün herkes kendisi olsun