Bir kez karanlığı hayatına davet ettikten sonra, ondan kurtulmak o kadar da kolay değildir, içine yerleşir, senin parçan haline gelir. Tıpkı senin de onun parçası haline geldiğin gibi.

Cehennemin içine çok uzun bakarsan... O da senin içine bakar.

Kötülüğü çok fazla aradığınızda, onu her yerde görürsünüz. Orada olmasa bile.

İtibar kırılgan bir şeydir; bir ince çatlak onu paramparça eder.

Arkadaşlıklar hep bozulur. Tıpkı daima kırılan kalpler gibi.

Dünyada kötülük olduğunu biliyorum ve her zaman da var olduğunu. Ama bunu açıklamak için şeytana ya da iblislere inanmaya gerek yok. İnsanoğlu kendi başına da kötülük yapmayı mükemmel bir şekilde başarıyor.

İnsanlar Tanrı'nın var olduğuna inanmakta güçlük çekmiyor" dedi adam. Bu yüzden buna inanç deniyor. Kanıta ihtiyaç duymuyor, çünkü bir kanıt yok. Eğer biri ışığa inanıyorsa, karanlığa da inanmalıdır.

Kötülüğü görmezden gelmek onu ortadan kaldırmaz.

"En tatmin edici ödül" demişti annem, "beklemeye mecbur kaldığındır."