Yıldızları tutukla geceden, at hapse ve yok et... Sonra başını kaldır ve yukarıya bak... Ne kaldı geriye?

"Ay'a gidilecek daha da ötelere, teleskopların bile görmediği yere. Ama bizim dünyada ne zaman kimse aç kalmayacak, korkmayacak kimse kimseden, emretmeyecek kimse kimseye, yermeyecek kimse kimseyi, umudunu çalmayacak kimse kimsenin? İşte ben komünistim bu soruya karşılık verdiğim için." - Nazım Hikmet Ran, Aya Gidilecek

Derler ki yıldızlardır o kayanlar Bence Gökyüzü taş atıyordur Sevgilisinin penceresine

Eğitim,bilime dayandırılmaz ve yeniliklerden uzak kalırsa, yıkanmaya n ayağa dönüşür ve içine sokulduğu terliği de kokutur .

Güveniyordum Oysa ben sevgimize Vapur iskelesi Ya da tren istasyonundaki Saatin doğruluğu kadar (GİDERKEN)

Kanadının altına sığınacak Bir kuş arayan Eskimiş saçak gibiyim sensiz Yada bütün balinaların Kıyıya vurup İntihar ettiği Bir deniz (SANA YAKIN)

Yağmur değil Yalnızlıktır yağan (YALNIZLIK)

Oyuncak ve insan kalbi çok benzer birbirine. Bazen tamiri olmaz ikisinin de!

Oyuncaklarla oynamayan, onların büyülü dünyasından uzaklaşan bir insan asla şair olamaz; 'şiir' adını verdiği dizeleri alt alta kurabilir; ama onların arasından bir şair asla göz kırpmaz okura. Şair yüreği ancak oyuncakların koruduğu bir ortamda büyüyebilir. Oyuncaklar muhafızlarıdır şairin.

Hayat, masallarda olduğu gibi mutlu bir sonla bitmeyebilir.