Gerçek arkadaş, kendisi mutlu değilken, senin mutlu olmana sevinen, hatta mutluluğunu kutlayan kişidir!

Hangisi daha zor, bilmiyorum," dedim. "Birini aniden kaybetmek mi, yoksa onu yavaş yavaş, günden güne kaybetmek mi?"

Onu özlüyor olmaktan nefret ediyordum.

Kalbinizin derinliklerine işlenen acıyı, tek kelimeyle nasıl dile getirirsiniz?''

"Gerçek aşkını kaybetmek, sağ elini kaybetmek gibi bir şey. Tam olarak böyle bir his. Her şey daha fazla çaba gerektiriyor. O yokken her şey daha farklı hissettiriyor.

Kaybolduğun gün dünyam sona erdi, canım oğlum. Seni her kim alıp götürdüyse, seninle birlikte kalbimi, hayatımı da çaldı. Ben senin gülümsediğini görmek, kahkahalarını duymak, mutluluğunu paylaşmak için yaşıyordum.

"Utandım." dedi nihayet. "Bu insanların hayatlarından bu kadar bihaber olduğum için."

Belki de bu geçmişe dönüp bakmamız için bir sebeptir. Neler kaçırdığımızı görmek için.

"Nerede büyüyecekleri konusunda oldukça seçicilerdir," dedi Charles. "Çok az yada çok fazla güneş olursa, bir bakmışsın, puf, çürümüşler. Nilüferler utangaçtır. Utangaç ve gururlu,"

Bazı insanlar acısını dışa vururken, bazıları onu içinde yaşar. Yani acısını içine, derinlere bir yere atar ve orada demlenip büyümesine izin verir.