Yağmur için ne derler bilirsin, diyerek gülümsedi Dr. Evinson. Tanrı'nın gözyaşları.

Düşüncelerini kontrol etme, derdi. Bırak aklına gelsinler. Ben de canımı acıtmalarına rağmen öyle yaptım.

Aynadaki yüzümü inceledim. Kusursuz cildi olan bir kadın görüyordum. Derinlerde saklanan acıdan hiçbir iz yoktu. Evet, yeniden yaşayabilmenin yolunu bulana dek yaşıyormuş gibi yapabilirdim.

Bundan yirmi yıl sonra, yaptığınız şeylerden çok yapmadıklarınız için hayal kırıklığı yaşayacaksınız. O yüzden düğümlerinizi çözüp halatlarınızdan kurtulun ve sığındığınız güvenli limandan uzaklara yelken açın. Yelkenlerinizle rüzgarı yakalayın. Araştırın. Düşleyin. Keşfedin.

Bir kadının yüreği sırlarla dolu bir denizdir...

Acı ne kadar derinde olsa da zamanla tüm çiçekler güneşe döner yüzünü...

''Hatalar kişiliği oluşturur.''

"Hangisi daha zor bilmiyorum," dedim. "Birini aniden kaybetmek mi, yoksa onu yavaş yavaş, günden güne kaybetmek mi?"

Sırlar böyledir, her zaman yollarını bulurlar. Bir ömür sürse bile.