Kendilerine yazık edenler, zamanın her şeyi nasıl halledeceğini bilemeyenlerdi.

Zaten kaç kişi kaldık şurada: Bakın insanlıkta öldü...

Hayalimdeki günleri bile böyle küçük hesaplarla geçirdim işte albayım. Aklımın içini örümcek ağları sardı; kafamın sandalyelerinde elbiseler, gömlekler, çoraplar birikmeğe başladı; kurduğum hayaller, bir bekâr odasının dağınıklığına boğuldu. Düşüncemin duvarlarına resimler asmak istediğim halde bir türlü olmadı. Belirli noktalara biriken eşya, odanın çıplaklığını daha çok ortaya çıkardı.

Hayatım boyunca çeşitli vesilelerle, kendimden bile 'biz' olarak söz etmiş olmamdan dolayı bir tutukluk var bu 'kişisel gelişim'le ilgili...

Yaşayışını tasarruf esası üzerine kurmuştur: kelimelerini bile israftan çekinir.

Kendi kendime oynadığım bir oyunun içindeydim.

Bizim tarih kitabının telefon rehberinden ne farkı var sanki: İkisi de birtakım rakamlar ve isimlerle dolu.

Güneş daha doğmadan beni uyaran kimdir?
Devrim eğer durmadan koşuyorsa devrimdir.

İnsan, kendisi gibi olanlara merhamet eder mi hiç? Dilenciler ya da soylu kişilerle doldurmalıyız sahneyi. Çünkü insan ya düşkünlere acır, ya da yüce varlıkları kıskanır.

Hiç kimse kendi ülkesinde peygamber olamaz.