Bazı haksızlıklara uğramıştı; başka söylenebilecek bir şey yoktu.

Ancak kendi dünyasını kuramayanlar, başkalarının evlerine koşarlardı.

Hayat gözyaşına bakmıyor. Oysa insanların merhametine muhtacım ben.

Önce biraz zor gelecek ama alışacaksın.

- ..anlıyor musun Olric? - Anlıyorum efendimiz. - Anlamasan da olur. Kimse anlamasa da olur. Gerçek hürriyet budur Olric. Ben anlıyorum. Anlatamasam da olur..

İhtiyar damarlarımdaki yorgun kan, bu aşka isyan ediyor ablayım; her an nefes nefese yaşamaya bünyem dayanmıyor.

Her zaman kendime sorardım: neden noktaların, doğruların eğrilerin -ister düzlem, ister uzay şekiller olsun- koordinatları var da daha mükemmel bir varlık olan insan ve onun ayrılmaz bir cüzü olan hayatın koordinatları yok? Bu mesele, hayatımı zehir eder; fakat, mevzu hakkındaki bilgisizliğim ve yetersizliğim elimi kolumu -nasıl yapıyordu bunu bilmiyorum- bağlardı.

Sen, yalın düşüncelere alışıksın sadece. Hayatın asıl tadı, gerçek tuzu olan ikinci dereceden bilinmeyen güzelliklerin farkında değilsin.

İnsan, kendini beğenmeden yaşayamaz. Kendini beğenirse, diğer insanlar onun hayatını cehenneme çevirmeğe çalışırlar. Bunun için, insan, hem kendini beğenmeli hem de beğenmemelidir.

Gerçek içimi yakıyor Saffet!