Ben aşağılık sahtekârın biriyim. Kendime bile sahtekârlık ediyorum; dolandırıyorum kendimi

Anlatmaya başlarsın. Birden, içinde bir duraklama duyarsın. ?Şey? engel olur sana: söyleme onu, der. Her ?şey?i anlatma. Belki sözlerinin arasında, farkında olmadan beni ele verirsin. Belki anlar: insan bu, bilinmez. Sen gene dikkat et; her ?şey?i ayrıntılı anlatma o kadar. Bütün ?şey? ayrıntılarda değil midir zaten? Ayrıntılarda ele vermez mi insan kendini?

İyi şeyler birdenbire olur; bu kadar bekletmez insanı. Sürüncemede kalan heyecanlardan ancak kötü şeyler çıkar. Ya da hiçbir şey çıkmaz.

Yalnızlığa dayanmanın en önemli şartı, her şeye karşı hazırlıklı bulunmaktır.

Bazen, suratıma bir garip bakıyorlar; o zaman uyanır gibi oluyorum.

Bütün hayatımızı yersiz çekingenliklerle mi geçireceğiz Olric? Cesareti yalnız kafamızda mı yaşayacağız?

Yoksa, yarından korktuğumuz için, düne köle gibi bağlanacak mıyız?

'in vino veritas, in aqua sanitas...' suda sağlık, şarapta gerçek gizlidir :)

Sevmek zor geliyor. Alışmamışım yoruluyorum. Her an sevdiğimi düşünemiyorum. Bazen atlıyorum. Boşluklar oluyor. Bunları boş sözlerle doldurmaya çalışıyorum.

Korkuyoruz. Düşünmekten ve sevmekten korkuyoruz. İnsan olmaktan korkuyoruz. İnsana benzetirsek, onlara acımaktan korkuyoruz. İşin içine bir kere acıma girerse, ondan bir daha kurtulamamaktan korkuyoruz.