Artık hayatta başka şeylere önem verilesi gerektiğini öğrenmiştim. Fakat bunu öğrenmekte çok geç kalmıştım.

Ölmek istiyorum. Güzel kalmak için yapabileceğim tek hareket bu.

"Şu anda, sana güzel bir söz söyleyebilmek için, on bin kitap okumuş olmayı isterdim" dedi: Gene de az gelişmiş bir cümle söylemeden içim rahat etmeyecek: "Seni tanıdığıma çok sevindim kendi çapımda..."

Çok şey vardı anlatılacak. O yüzden sustum. Birini söylesem diğeri yarım kalacaktı. Sen duydun mu sustuklarımı?

Zaten hangi yüzden kaybetmiyorduk ki? Bunların hepsini saymak bile güçleşmişti.

Ben, sonrasını düşünmekten ne istediğimi unuturum.

Kâğıtları, dosyaları,kutuları telaşla çekmecelerden çıkarırken yalnız Selim?in sözlerini duymaya başlamıştı: ?Sen günün birinde çok meşhur olacaksın. Ben o zamana kadar belki sağ kalamam.? Öyle oldu Selim; kalmadın Selim. ?Gel, senin bir tercüme-i halini yazalım. Kimseye yararlı olmasa da tarihe hizmetimiz dokunur.? Dokunur Selim. Dur Selim, bulacağım, bir dakika.?Bütün bu adamların biyografileri yanlışlarla dolu.? Yanlış,evet Selim. Tarih oldu Selim. Çekmecelerde olmalıydı; iyi hatırlıyorum. Elini sıkıştırdı çekmecenin birini kaparken. Acıyla bir an durdu; parmağına baktı. ?Biz seninle yeni bir çığır açacağız bu konuda Turgut.? Tanımadığım bir telaş içindeyim Selim. ?Bu oyuna heves duyuyor musun?? Duyuyorum Selim duyuyorum. Allah belamı versin ki duyuyorum. ?Yalnız bir mesele var: hangi üslubu kullanacağız??Bilmiyorum Selim; görüyorsun telaş içindeyim...

...Sigarayı attı. Yardımı kesiyorum. Adımlarını hızlandırdı. Beni de bir yere sıkıştırıverseydi şarkıların içinde. Saçmalama! Turgut'u çok severdim. Benim olsaydı derdim! Senin kaderin, ortaokul manzumelerinde kalmak. Küçüktüm ufacıktım, gerçeklere acıktım. Efendim? Gerçekler mideme oturdu. Şarkıları bizim evde yazsaydın. Anlamadım! Bir sigara daha yaktı...

"Kendimle konuşurken bile onun hoşuna gitmeye çalışıyordum."

Beklenen geç geliyor, geldiği sırada insan başka yerlerde oluyor.