"Oysa ben her an sana bakmak, bir sözünü kaçırmamak; bir kıpırdanışını, yüzünün her an değişen bütün gölgelerini izlemek, her an yeni sözler bulup söylemek istiyorum. Her mevsimde, her gittiğimiz yerde, insanlarla ve insanlarsız, aşkın değişen yansımalarını görmek istiyorum. Bütün bunlar beni yoruyor. Sen orada duruyorsun ve beni seyrediyorsun sadece. Senin için sevmek, su içmek gibi rahat bir eylem. Ben, her an uyanık olmalıyım."

"Daha kaç kez ıskalayacağız hayatı Olric? - Oklarımız bitene kadar efendimiz."

"İnsan bir günde aziz olmuyor." (Sayfa: 539)

"Yaslı gittik şen geldik yedi tepeden geldik aç kapıyı bezirgân bonjur demeden geldik." (Sayfa: 542)

"Öğrenmek istersen iyiyle fenâyı, seyreyle bir kenardan yalan dünyayı." (Sayfa: 585)

''Korku, mantıktan anlamıyordu.'' (Sayfa: 702)

''Kapıyı kapattı. Sesleri duymaz, görüntüleri görmez oldu. Yemek yemez, içki içmez oldu. Dostundan kaçar, düşmanını bilmez oldu. sığındığı son yerde de onu buldular.Yerini tespit ettiler. Bütün tanıklar dinlendi. Savunmalar alındı. Gereği düşünüldü. Hiç bir etki altında kalmadan bağımsız olarak karar verildi. Adam kapıyı açtı, içeri girdi ve tabancasını çıkararak ateş etti.'' (Sayfa: 708)

''Eşyasını, yeni satın aldığı bir bavula doldurdu ve trene bindiler. İkinci mevki bilet almışlardı. Olric'e bilet alınmıyordu.'' (Sayfa: 713)

Popüler kültürün naçizane incilerinden. Baştan sona ironiyle örülmüş, birbirine tamamen zıt kişiliklerin iç dünyası sanki birinci ağızdan verilmiş gibi aktarılmış, çoklu kişilik bölünmesine uğramışsınız gibi hissettirecek insanın içinden, insandan, geçiş yapamamış geçiş toplumumuzdan, sahteliklerimiz ve samimiyetlerimizin paradoksundan örülmüş bir kurgu...Ayrıca ardından yaşadığınız bir anda, duyduğunuz bir ezgide de size kendini hatırlatacak kadar bizden... Dipnot: Henüz bitmedi :)

Ben duygulu ve romantik bir insanım anlıyor musun?