Benim gibi sevenler kendini unutur, senin gibi sevenler "seviyorum" dediklerini.

Kabullenmeli insan unutulduğunu. Kopan bir uçurtmanın ipini hala birilerinin tutması neyi geri getirir ki?

"Kendi yalnızlığı içinde ölmemek için başkalarında yaşayanlar, yaşamadığının farkında olmayan ölülerdir."

"...Kimseyi güldürmeyen bir şaka gibi kalakaldım ortada. Teselliler bulmam gerekecek kendime. Zor olacak kalbimi kırılmadığına inandırmak."

Yalnızlığı bilmekle aynı şey değildir yalnız kalmak. Gerçek yalnız, paylaşacak kimsesi olmayan değil, paylaşmak isteyebileceği kimsesi olmayandır. Ve gerçek yalnız, yalnız kalmaz; kendini yalnızlığa mahkum eder.

Büyüyor ve giderek daha da yalnızlaşıyordum.

Bana seni anlatır gibi gelen bütün şarkılar, şimdi içimi acıtıyor.

Büyüdün yalnızlaşarak... Büyüdün her şeyden uzaklaşarak.

Gözünde çok yükselttiğin, bir gün gerçekten yukarıdan bakmaya başlar sana. Senin yücelttiğin seni beğenmez. Uzaktan bakarsın eserine.

Yine de hayatı suçlamamak gerekir, çünkü çirkin hayat yoktur, o hayatı çirkinleştiren insanlar vardır.