Mutlulukta bir aldanıştan başka bir şey değil midir acaba?

Çünkü ölmek hayatın bin bir sıkıntısına göğüs germekten daha kolaydır.Öyleyse canına kıymak babayiğitlik değil tam bir anlamıyla tembelliktir.

Dikkat edelim; bütün uğraşmalarımız, çabalarımız yalnız geçimimizi sağlamak ve yaşamak için.Yani şu zavallı varlığımızı devam ettirmekten başka bir amacı olmayan ihtiyaçlarımızı karşılamak için didinip duruyoruz.

Bu dünyada birinin diğerini anlaması o kadar kolay bir şey değil.

...; içinde bulunduğum anın tadını çıkaracağım, geçmiş benim için geçmişte kalacak.

Acının insanlarla paylaşıldığı takdirde azalacağı konusunda kuşkusuz haklısın, değerli dostum, keşke insanlar -niçin böyle olduklarını ancak Tanrı bilir!- geçip giden şimdiyi yaşamak yerine , geçmişte kalan bir sıkıntının hatırlamak için hayal gücünü bu kadar zorlamasalar.

Ruhum; öncesi ve sonrası olmayan (ezeli ve ebedi olan) Yaratıcı'nın aynasıdır.

Yaşadığı alemi içine doğru taşıyabilen ve ancak insan olmanın hikmetlerini çözebilmiş kişi bahtiyardır.

Ölümüyle sevdiğine daha iyi bir hayat bırakabilen sevgili ne bahtiyardır.

İnsanlar için bu fani hayatta aşktan daha önemli ne olabilir?

Kendimizden yoksunsak, elbette her şeyden yoksun kalıyoruz.