Bu acı ölüm değildi, sersemlemiş bilincinde bocalayarak dolaşan düşünceydi. Ölüm acı vermezdi. Hayattı, hayatın sancısıydı bu feci, bu insanı yasa boğan his...

"Sık sık haksızlık vardır erkeğe. Ama haksızlık süreklidir kadınlara karşı."

Gerçekte çok yalnız olan insan ruhunun, iki kişiyle paylaştığı odasında daha da yalnız olacağını sanıyorum...

Bir sözcük de yürüyüp gitti...

Doğal olarak ortaya şu soru çıkıyor,nasıl yaşıyorlar?Cevap şu ki yaşamıyorlar.Hayatın ne olduğunu bilmiyorlar.Ölümün merhametiyle kurtulana dek hayvani bir varoluş sürdürüyorlar...

Kadınların,erkeklerin,çocukların,etin,kanın ve ruhun hor kullanılması.Eğer medeniyetin insanlık için yapabileceği en iyi şey buysa,o zaman uluyun ve çıplak bir vahşilik verin...

Hırsızın sırtından geçinen hırsızdan iyi bir insan değildir...

Köpeğe kemik atmakla iyilik yapılmış sayılmaz. Gerçek iyilik, köpek kadar açken kemiği köpekle paylaşmaktır...

Çok defa, insanları hayvanlardan ayıran en belirgin özelliğin ne olduğunu söylediğimde okuyucularım benim şaka yaptığımı sanmışlar. Dişisine kötü davranan tek hayvandır insan; ne kurtların, ne korkak kaplanların, ne de insan yaşantısına sokulup soysuzlaşan köpeklerin bile yapmaya kalkışmayacakları bir şeydir bu...

Bu tuhaf resim, efendilerin kalpsizliğini çok iyi göstermektedir. İnsanlar açlıktan kırılırken fino köpeklerine hizmetçiler bakıcılık ederdi. Avis Evehard için bu çok zor bir kılık değiştirme olmalıdır...