Şeytanca şeyler, İyi?nin suretine girer kimi zaman, giderek İyi?nin bedenine yerleşir temelli.

Kötü, aldatmacalar kullanır. Birdenbire ardına dönüp, ?Beni yanlış anladın.? der. Kim bilir, belki gerçekten yanlış anlaşılmıştır. Kötü senin dudakların olabilir, dişlerince çiğnenmeye razı olabilir, önceki dudaklarının dişetlerinin üzerine hiç oturmadığı yumuşaklıktaki yeni dudaklarınla iyilik şarkıları söyler, sonunda şaşar kalırsın bu işe.

Kötü, İyi?yi tanır ama İyi Kötü?yü tanımaz.

Arayan bulamaz, bulan aramayan olacaktır.

Cennetten kovulduktan sonra Adem?in ilk evcil hayvanı yılandı.

Düşler sel gibi üzerimden geçip gidiyor, yatakta bezgin ve umutsuz yatıyorum.

"Tarihin akışını seyredip onun üzerine düşündükçe şunu anlayacağımızı bilmiyorlardı: Değişim önce ruhta başlar, sonra hayatlarımıza yansır."

Dünya yeterince kötü, insanlar da bu kötülüğü ellerinden geldiğince arttırıyorlar.

"Ohayran olunacak şekilde atlayan, kırlangıç gibi havayı yaran ama sonunda yine ıssız toprakta son bulan biri, yani bir hiç."

Müteşekkir mi olmalıyım yoksa bütün bu talihsizliklere rağmen hala, dünyevi bir varlığı dünya dışı bir aşkla sevdiğim için lanet mi okumalıyım?