Yaşamımız diyorum , zaten bulanık bir su gibi , niçin onu daha da bulandırmak ? Biliyorum kaçınılır gibi değil artık ... Bir yol göründü bana da , bir süre bu yolun üstünde yürüyeceğim .

Boşuna yiyorum kendimi; bir hafta durmamacasına taşa bir çivi çakmakla görevlendirilmişim sanki ama çivi de işçi de benim Milena!

Milena, yardım edin bana! Söyleyebildiklerimden daha çoğunu anlayın!

''Palto giymeye üşenirken bu koca dünyayı sırtımda nasıl taşırım ben? İçinde bulunduğum durumu kimseye anlatamam. Sen de anlamazsın Ben bile anlamıyorum ki başkasına nasıl anlatırım?"

İnsanın ruhsal bakımdan kendisine zararı dokunabilecek dış güçlüklere değer vermesi uygun sayılmaz; böyle yapacağına söz konusu güçlüklerden helâk olup gitmesi daha iyidir.

Yalnızsam durumum zararsız diyebilirim ; ama başkalarıyla bir aradaysam koyu bir hüzün çöküyor üzerime.

Doğru,hiçbir şey kolay değil, mutluluk da öyle ; hatta gerçek mutluluk -yıldırımlar ,şimşekler,yücelerden gelen buyruklar- korkunç bir yüktür.

Öyle sanıyorum ki,açıklıktan,dürüstlükten ve güvenilirlikten de üstün bir şey gösterilemez yeryüzünde.

"Ve sen gelmiyorsun, çünkü gelmeye kendin ihtiyaç duyana kadar bekliyorsun..."

Güçlerin yetersiz milena, beni böyle kurtaranazsın.