...ben hayalime gülümsemeye çalışırken, o ciddi duruyordu.

"Eğer pezevenkler ve hırsızlar her zaman ve her yerde mahkum olsalardı, masum insanlar tümüyle ve hep masum sanacaklardi kendilerini, aziz bayım."

"... sınıfsız toplumun kurulacağını bildiren bir aydının güven ve inancıyla söz ediyordu aşktan."

Öyleyse her şeyin köküne inmek değil önemli olan, dünya ne ise o olduğuna göre, bu dünyada nasıl davranacağımızı bilmek.

İnsan yaşamı kumara sürülen bir paradan öte bir şey değildir.

İnsanın sorusu ile dünyanın sessizliği.

Her şeyi yıktığını, her şeyi kendisiyle birlikte götürdüğünü sanır insan.

''Benim düşmanım yıkmak isteyenlerdir, kendi kendilerini yaratmak isteyenler değil.''

İnsan, ne ise o olmaya yanaşmayan tek yaratıktır.

Kısacası bir sınırın varlığını kesinler bu hayır.