soluksuz öpüşmelerin uyandırdığı oda tanıklık et bir kalbin yeniden doğabilmek için kendini öldürüşüne ki bilmiyoruz hiçbir şeyi ; çocuklar gibi ölürken

bense zaman geçtikçe anneme benziyorum. anılar mezarlığına dönmeyi seviyorsun. vicdanın özü anılar olamaz çünkü bizim anıları tekrar yaratma gücümüz vardır

o kırılmış kalplerle ben ancak inceliği olan bir şeytan olabilirim.

dişlerimin arasında çiğneyip bir köşeye fırlatıyorum kelimeleri...... sessizlik birilerinin tanrısıdır mutlaka.... .....

yeryüzünün kuduz bir hayvan gibi insanlara saldırdığını gördüm.ne ismimi hatırladım ne de annemi anımsadım. kaldım,

yarım kalan şiiri tamamla, öp beni

Ben başaramıyorum kırmızı, hatırlamak dışında bir mucizem yok. Bir şeye inandım, bir şeye ve sadece bir kere ağlayarak dans ettim. Oysa hayata bağlanmak için ayağa kalkmıştım

Her şey dönüyor ve kendi etrafındaki tüm masumiyeti yok ediyor. Cehennemi sevmekten başka elimde insanca kalan ne var ki ....

biliyorum şiirin ayakları yok kalkıp gelsin yeterince uzun kolları da yok sevip okşasın. sadece kayıp bir dakikanın dedikodusudur şiir...

cehennemi ruhu hala üşüyenler için istiyorum.