Hepimiz deli doğuyoruz. Bazıları öyle kalıyor

İnsan, tümüyle sahip olamadığı şeye aşıktır sadece.

Zayıf ve kusurlu da olsa, kendi dışımda bir varlığımın bulunduğunu bilmek eskiden heyecanlandırırdı beni. Toplumdışı kalıyorsunuz zamanla, kaçınılmaz bir şey bu. Bazen insan kendine soruyor şaşkınlıkla, acaba doğru gezegende miyim diye. sy, 87

..görecek bir şey kalmadı, gözlerim kızarana kadar gördüm her şeyi, kötülükten kaçma olanağı da kalmadı, kötülük yapıldı...

Bir de belleği sıfırlama olanağımız olsaydı. Şu biçare ışığın altında acı çekmiş olmak, ne büyük yanılgı. sy,100

"Godot'ya mı? Godot'ya mı bağlıyız? Ne aptalca bir düşünce bu! Söz konusu bile olamaz."

"En zavallı yaratıktan bile çok şey öğrenir insan; zenginleşir, sahip olduğu nimetlerin önemini daha iyi idrak eder."

"Dünyadaki gözyaşı miktarı sabittir. Ağlamaya başlayan biri için, bir yerlerde bir başkası keser ağlamayı. Aynı şey gülmek için de geçerlidir."

"Estragon: İnsan biliyorsa eğer. Viladimir: Sabretmekten yılmaz. Estragon: Ne beklemek gerektiğini biliyorsa. Viladimir: Endişeye mahal yoktur. Estragon: Sadece bekler. Viladimir: Artık alıştığımız gibi."

"Viladimir: Her zaman ayrılabiliriz; bizim için daha iyi olacağına inanıyorsan. Estragon: Artık değmez. Viladimir: Doğru, artık değmez. Estragon: Eee, gidelim mi? Viladimir: Evet, gidelim. (Kımıldamazlar.)"