Üstesinden gelinen her güçlük, yerini bir başkasına bırakıyor. İnsan gereksinmeleri kısır bir döngü oluşturuyor. Biri tatmin edilir edilmez, öteki çıkıyor karşımıza.

- Eee, gidelim mi?
- Evet, gidelim.

(Kımıldamazlar.)

Rüyamda mutluymuşum.

Korkunç olan düşünmüş olmak.

Bazen o son anın geldiğini hissederim,her şeye rağmen.O zaman iyice tuhaflaşırım.Nasıl diyeyim?Hem ferahlarım hem de korkuya kapılırım.KOR-KUYA!Komik!Yapacak birşey yok.

Birazdan her şey bitecek ve biz yeniden yalniz kalacağız hiçliğin orta yerinde.

Uyuyor muydum ben başkaları acı çekerken?Şu anda uyuyor muyum?Yarın uyanınca veya uyandığımı sandığımda, bugün hakkında neler söyleyeceğim.

? Güzel anlar olacak bunlar, sonra daha az güzelleri gelecek bunlar da söz konusu, hazırlıklı olmalı insan, gece çökecek. Böyle yazdım işte. Uyuyabileceğim bir uyanabilirsem eğer.

Hepimiz deli doğuyoruz. Bazılarımız öyle kalıyor.

- Gidelim. - Gidemeyiz. - Neden? - Godot'yu bekliyoruz.