Her gün bir kez bu kitabın başına geçtim. (...) Her gün birileri konuştu, onları dinliyor gibi yaptım. Her gün bir kez ''Neredeyim?'' diye sordum kendime. (...) Her gün bir barbar, bir medeni ile gezdim sokaklarda. (...) Ne idüğü belirsiz yerler benimle yürüdü. Gördüğüm her ''cümle'' bana bir bıçak gibi battı, anlamadım.Her gün bir taş parçası söktüm içimden. Her gün uyku beni koynuna alsın diye yalvardım. Her gün işlerin beni avutmadığını gördüm. (...)

Dal kırıldı, kök kendine küstü

?Toprak gibi ikiye ayrıldığımı gördüğümde yerin dibine geçmeyi diledim.?

?Kalbini kırdımsa senin bil ki yanına düştüm.?

?Ben incecik bir yazıydım sana döküldüm, sana yazıldım?

"birbirini tamamlamak üzere var olanlar birbirini tamamlamıyor kendime dökülüyorum içime"

loneliness