İnsanlardaki her duygu bir renktir.

Rahatsınız. Hem ne kolay rahatlıyorsunuz. İçinizde boşluklar yok. Neden ben de sizin gibi olamıyorum? Bir ben miyim düşünen? Bir ben miyim yalnız?

Belki de insanlar kendi kendilerini düşünmek, hayaller kurmak için yeteri kadar yalnız kalmadıklarından anlayışsız oluyorlardı.

Bir gün sana dünyada dayanılacak tek şeyin sevgi olduğunu öğreteceğim.

Bence insanın adı onunla en az ilgili olan yanıdır. Doğar doğmaz, o bilmeden başkaları veriyor. Ama yapışıp kalıyor ona.

"Şu yakışıklı erkek iste buydu.Şiirlerin , kitaplardan kapma büyük sözlerin yapma süsünden sıyrılmış ; beylik yargılarla dolu , bayağı ."

Sustu. Konuşmak gereksizdi. Bundan sonra kimseye ondan söz etmeyecekti. Biliyordu; anlamazlardı.

"Sigara içmek istiyordu. Hep böyleydi. Bir şey en gerektiği anda olmazdı."

Yeryüzünde canlı kalmanın birbakıma suç işlemeden olamayacağını bilmeyen, kendilerini suçsuz sanan insanlardan çekiniyor, utanıyordu.

?Birden kaldırımlardan taşan kalabalıkta onun da olabileceği aklıma geldi. İçimdeki sıkıntı eridi.?