"Yürü gidiyoruz. Deliler delice şeyler yaparlar."

İlk aşklar belki hiç unutulmazlar ama mutlaka sona erer.

O beni ikna ettiğine emin gibi davranıyor, bense söylediklerine inanmış gibi.

"Asıl bulaşıcı korkudur; ömrümüzün sonuna kadar bize eşlik edecek birini bulamamaktan duyduğumuz o geçmek bilmez korku. Bu korkunun yüzünden akıl almaz şeyler yaparız, yanlış kişilere evet, deriz ve tek doğru kişinin o olduğuna, karşımıza Tanrı tarafından çıkarıldığına kendi kendimizi inandırırız..."

Kim, lambayı yaktıktan sonra onu kapının ardına gizler ki? Işığın amacı daha çok ışık yaratmak, insanların gözlerini açmak, çevremizdeki mucizeleri aydınlığa çıkarmaktır.

Aşkın gözümü kör ettiğini düşünerek her şeyden kuşku duydum ama kuşku beni köreltmek şöyle dursun, varlığını bile kabul edemeyeceğim okyanuslara yöneltti.

Kimse kimseyi yönlendiremez. Bütün ilişkilerde iki taraf da ne yaptığını bilir, sonradan taraflardan biri kullanıldığından yakınsa bile.

Hata yapmaktan korkmayan, hata yapan insanları arayıp bul. Onların hataları, yaptıklarını gölgede bırakmış olabilir. Fakat dünyayı ancak böyle insanlar değiştirir, defalarca hata yaptıktan sonra gerçekten fark yaratmayı ancak onlar başarırlar.

Kimin her şeye gücü yeter, bilir misiniz? Çocukların. Çocuk güvensizliği, korkuyu bilmez, kendi gücüne inanır ve tuttuğunu koparır.

Öğretmen nedir? Söyleyeyim sana: Öğretmen bir şeyler öğreten biri değil, Öğrencinin zaten bildiği şeyi keşfedebilmesi için ona esin veren kişidir.