Parası olan insan hiçbir zaman tamamen yalnız değildir.

Yakınımızdakini anlamak için önce uzaklara gitmek gerekir. Yağmur toprağa dönerken havadan bir şeyler getirir. Olağanın dışındaki büyülü alem benim ve Kainat'taki bütün varlıkların daima yanındadır, ama bazen bunu unuturuz ve hatırlamamız gerekir, koca bir kıtayı bir uçtan bir uca kat etmek pahasına olsa bile. Hazinelerle döneriz geriye. Günün birinde bu hazinelerin üstü örtülebilir, yeniden ve bir kez daha peşlerine düşmemiz gerekebilir. Hayatı güzelleştiren de budur: Hazinelere ve mucizelere inanmak.

'Ben de herkes gibiyim:Dünya gerçeklerine oldukları gibi değil de olmalarını istediğim gibi bakıyorum.'

"Bir şeyi gerçekten istersen," demişti yaşlı adam ona "onu gerçekleştirmen için bütün dünya işbirliği yapar."

'Sözcüklere gereksinim duymayan bu dili çözimlemeyi öğrenmeyi başarırsam, dünyayı kavramayı başaracağım.' "Her şey bir tek ve aynı şeydir, "demişti yaşlı adam.

Düşümü gerçekleştirmekten korkuyorum, çünkü o zaman yaşamak için bir sebebim olmayacak.

..., ölüm şu gün ya da bugün gelmiş vız gelir tırıs gider. Çünkü ben ne geçmişte ne de gelecekte yaşıyorum. Benim yalnızca şimdim var ve beni sadece o ilgilendirir.

Her gün, yaşamak ya da ölmek içindi.

-Yüreğimizi neden dinlemeliyiz? diye sordu, mola verdikleri akşam. -Çünkü yüreğin neredeyse hazinen de oradadır.

-Peki yürekler, insanlara düşlerinin peşinden gitmek zorunda olduklarını neden söylemiyorlar? diye sordu delikanlı, Simyacıya. -Çünkü bu durumda en çok yürek acı çeker. Ve yürekler acı çekmekten hoşlanmazlar.