Allah belanızı versin. Oku albayım oku. Bizde herkese yetecek kadar utanç var.

Bütün büyük yazarlar satırlar arasındaki birikiüçleri güzelce eriten adamlardır.

Biz köylüleri çok severiz. Şehre gelirlerse onlardan kapıcı ve amele yaparız.

BİLGE :Seni anlıyorum Hikmet , diyebilirdi. HİKMET : Seni seviyorum Bilge , diyebilseydi.

Seyirciler çağında yaşıyoruz albayım.

Öyle saçmalanır ki burda, sevmeden edemezsin.

Biliyorum, kendi derdimle çok ilgilendigimi söyleyeceksiniz. Daha önce de söylediler. Elimi kolumu , insanların en alıngan taraflarına çarpıyormuşum; bana çarpılınca bağırıyormuşum.

Ciddi adamlar her yere gidebilirler. Onların hayat pasosu vardır :Gösterirler giderler. Kimse yadırgamaz onları. Onların kimseye ihtiyaçları yoktur ; gene de yalnız kaldıkları görülmemiştir. Anneleri-babaları-teyzeleri-amcaları-altıaydabir sevgilileri-haklısınızbeyefendileri vardır onların. (Isterlerse beni bile görürler. ) Benim bütün bunlarım öldü.

"..hepiniz dünya çapındaydınız.Devler savaşı yapıyordunuz. Herkesin gözüne bakmak zorunda olduğumu sanıyordum. Savaş bitsin istiyordum ; fakat, anlaşmaya hiç niyetiniz yoktu. Sizleri izlemekten yorulmuştum. Acaba şimdi ne yapacak ? Bu söze kızdı mı ? Düşünür dururdum. Sonra kendimi teselli ederdim:Onlar kendi başarının çaresine bakarlar. Oyunlarınızı seyreden saf bir seyirci gibiydim " Durdu. "Sen oyun sever misin Bilge ? "

Biz her şeye hayret eden bir millet olduğumuz için albayım , sevinç ve şaşkınlıkla ellerimizi çırpıyoruz. Zaten biz her zaman alkışlarız . Beğensek de beğenmesek de, oyumuzu versek de vermesek de , her şeyi oyun sandığımız için durmadan ellerimizi çırparız. Ruhbilimciler de öyle söylüyor:Çocuk kalmak iyiymiş. Biz de kaldık albayım ; medeniyet bizi bozamadı.