Oysa iç ahlâkla dış ahlâk arasındaki mesafenin büyümesi ahlâksızlığın ta kendisidir.

Siyah beyaz bir fotoğrafta bütün dikkatleri üzerine çeker idam gömleği. Beyaz feci dokunur, fena çarpar insanı.

''On voit le soleil.'' .. giyotinde idamını bekleyen mahkum, hayatın her ne şart altında olursa olsun yok olmaktan daha iyi olduğunu düşünür. Çünkü en azından yaşadıkça ''İnsan güneşi görür!''

Dostoyevski Hugo'nun idam edilen mahkumundan daha şanslıdır. Neticede hâlâ bir kalbi vardır.

''Merhaba yaşamımın son sayfası''

''Ben yazgımı Bundan böyle sana teslim ediyorum.''

Masumiyet ise maddenin kirlerine bulaşmama, öyleyse yaratılış an'ına bağlı kalma halidir.

Yıldönümleri, hatırlamak için iyi bahane, tabii gerçekten unutulanlar için.

Eğer öyle olsaydı, bu, gerçekten hayatımın olayı olurdu. Hayat o kadar cömert değil, olmadı.

Doğrulmak için önce eğilmek gerekir çünkü bu hasatta. ''Buğday tanesi yeşermek için toprağa düşmek mecburiyetindedir.''