Yaşadığımız, bir hikâyenin başlangıcıydı sadece, hayatın tutamadığı bir söz gibiydi.

Hayat uzun bir uykuya benzeseydi, hisler de onun kıyısı olurdu.

Bize, duyulması güç, inanılması imkânsız bir gerçeği söyleyen kişiye kızarız hep.

Her yerde aradım seni, başka âlemlerde bile aradım.

Hikâye senin gülümsemelerin ve yokluğunla bitiyor.

Sen olmasan da, artık yalnız olmayacağım asla çünkü sen bir yerlerde yaşamaya devam ediyorsun.

Mutluluk insanı dikkatsiz kılar.

Bakmak ve sana dokunamamak, cezaların en acımasızı, seni bu kadar yakınımda hissedip kollarımda sıkıca tutamamak, en şiddetli ve katlanılmaz yoksunluk.

Yola çıkarken gideceği yerde ne bulacağını bilen bir kâşif tanımıyorum.

Hayat, istediğiniz şarkıyı yeniden çalsın diye bir düğmeye basmanın yeterli olduğu modern aletlere benzemez.