- "Üzgünüm" dedim tekrar. - "Ben de" dedi. - "Sana asla böyle bir şey yapmak istemiyorum." - "Ah, Hazel Grace, hiç sorun değil. Kalbimin senin tarafından kırılması bir onur olurdu."

Güneş, yatmamak için direten ufak bir çocuk gibiydi.

Gece hızlı çöküyor. Bugün geçmişte kaldı...

...hayattaki ilkelerinden biri yatarak kolayca yapılabilecek bir şeyi asla ayakta yapmamaktı.

Ağlamak, benlik artı gözyaşıydı.

Araba sürmek sevilmemenin yalnızlığını ezici olmaktan kurtarıyordu.

Tüm kitapları seviyordu çünkü okuma eyleminin kendisini, sayfa üstündeki çizikleri zihninde kelimelere dönüştürmenin büyüsünü seviyordu.

"...ancak o gülümsemeyi göz ardı etmek mümkün değildi. O gülümseme nice savaşlar bitirip kansere çare olabilirdi."

"En azından dikkate değer bir şey yapmaya çalışmayacaksan hayatta olmanın anlamı neydi? Tanrı'nın sana hayat verdiğine inanıp hayatı senden televizyon izlemekten fazlasını isteyebileceğini düşünmemek harbiden garipti."

"Çelişkili bir şekilde koskoca karanlık ve sessiz gezegende gerçekleşen tek şey terk edilmesiymiş gibi hissederken aynı zamanda bu olmuyormuş gibi geliyordu."