bütün hayatım onu sonlandırma arzusuna karşı koyarak harcadım

hayatımın anlamı bir gün sona erecek olmasıdır

Rahatça yaşamak için değil rahatça ölmek için insanlardan uzak duruyorum

Senin anlamanı sağlayamam. içimde neler olduğunu anlamasını sağlayamam iç kimsenin. Ben kendime bile anlatamıyorum bunu

düşündüğüm gibi konuşmuyorum , gerektiği gibi düşünmüyorum ve bu böyle koyu bir karanlığa doğru ilerliyor

Gülünç olan, bu dünya için koşumlarını takınman.

Önceleri sorularıma neden cevap alamadığımı anlayamıyordum, şimdiyse soru sorabileceğime nasıl inandığımı anlamıyorum.

Parçalanmak.Amaçsızca,lüzumsuz yere parçalara bölünmek

inanç,giyotin gibidir, onun kadar ağır,onun kadar hafif.

Bütün talihsizliklere rağmen dünyevi şeylere olağanüstü bir sevgi besliyor oluşumuna sevineyim mi, üzüleyim mi ?