Hadiseleri olduğu gibi görmeyiz. Kendimiz gibi görürüz.

Evlilik ritüelleri -eşinin ebeveyni otomatik olarak senin de annen baban oluyordu; sanki bir başkasının senebesene biriktirdiği sevgiler, hüsranlar, gücenmeler, sürtüşmeler... hepsi bir günde bir imzayla başkasına aktarılabilirmiş gibi. Ne kadar yapay, zorlamaydı evlilik dinamikleri.

Din, mazlumun iç çekişi, kalpsiz bir dünyanın kalbi ve ruhsuz koşulların ruhudur. Din halkın afyonudur.