Yalvarırım susturun beni, bir dokundunuz mu bin ah işitirsiniz..

Ne zaman el ele tutuşsak kalbimiz çarpıyordu, o an korkularım da, dünyanın gürültüsü de silinip gidiyordu, her şeyin yolunda gideceğine inandırmaya çalışıyordum kendimi.

Dünya kırk sekiz saat yas tuttu. Ardından olay her şeyi bayağılaştırmanın o evrensel değirmeninde unutulup gitti.

Bendeniz yetmiş üç yaşında, yaşlı bir keçiyim ve bu yıllar boyunca insanların en çağdaş olanakları en bayağı nedenler uğrunda kullandıklarına tanık oldum.

Daha ileriye gidemeyeceğini bilenler, varmış olmakla övünürler.

Elbette kin sadece başkalarında olduğunda kin diye adlandırılır; bizimkine başka bin bir türlü ad bulunur.

Benden yazılarını gizleyebilirsin, gözyaşlarını değil. Onları görmek, onlara dokunmak, benimkilere karıştırmak istiyorum, yanaklarımda izleri, dilimde tuzlu tatları kalsın istiyorum.

Zayıflar için, haklı olmak bir suçtur.

İstediğin kadar şatafata gömül, insanlık halinin sefaletinden kurtulamazsın.

Gene de hayatta kalabildimse, hayatta kalmamak da irade gerektirdiği içindir. O bile, elimi ölüme uzatacak güç yada istek bile yoktu bende.